Silence is the virtue of fools.

Anton Matthias Kastner

27 lat; 20 maja, Monachium – Niemiec z pochodzenia – Wychowany w Stanach – Architekt z wykształcenia i zawodu – Przejęta firma po ojcu – Setki nowych kłopotów – Toczy wojnę z byłą żoną, która okazała się zdradzającą pomyłką – Ojciec pięcioletniej Elizabeth – Kolejna próba szczęśliwego związku - Nowa narzeczona - Biseksualny – Tatuaże na ciele – Nałogowy palacz – Załapana od matki heterochromia – Ukochana Yamaha - Częściej używany Ford Raptor

Nie będę opowiadał wam o wszystkich drobnych szczegółach mojego życia, większość z tego co zrobiłem, jakie błędy popełniłem, nie są warte czasu. Rozdrabnianie się nad wszystkim, zbyt długo utrzymałoby mnie i was w jednym punkcie, zatrzaśniętych w klatce przeszłości. Z tego co powinienem wyciągnąłem wnioski, to o czym chciałem już dawno zapomniałem. Nie miałem złego dzieciństwa, nikt nie zrobił mi nic za młodu. Jestem skryty, bo tak mi wygodniej, a nikt nie dał mi nigdy powodu, by postępować inaczej. Rodzice zadbali o moje wykształcenie, a fakt, że poszedłem w ślady ojca... to cóż czysty przypadek. Od szczenięcych lat lubiłem siedzieć w ręku ze szkicownikiem, dużo rysowałem, kreśliłem. Z czasem szkicownik zmienił się w stół kreślarski, szkice w dokładne plany budynków, placów, wnętrz, nawet czasem ogrodów. Spędzałem zbyt wiele czasu nad pracą, stawałem się typowym pracoholikiem. Udało mi się w porę opamiętać i teraz jest jak jest. Mój charakter to nie tak łatwa do określenia sprawa. Zalet mam zdecydowanie mniej, lecz dużo ludzi twierdzi inaczej. Nie wiem, co dostrzegają we mnie, czego ja dotąd nie mogę dostrzec. Zależy mi na rodzinie, na pracy. Dbam o osoby pracujące dla mnie, by to oni nie rzucali mi kłód pod nogi. Nie uciekam przed wyzwaniami, buntuję się przeciwko pewnym zachowaniom. Wad mam za dużo, by je wszystkie wymieniać, a sam o większości nie chcę wspominać. Na pewno jestem zbyt pewny siebie, czasami traktuję pewne osoby przedmiotowo. Zbyt szybko się denerwuję i nie potrafię ufać nawet bliskim. Przez wiele lat obrywania od życia w twarz, stałem się zbyt skryty i podejrzliwy. Nie rozmawiam z nikim na tematy związane z byłą żoną, bo dalej nie umiem wybaczyć jej tego co zrobiła i jak posłużyła sie naszą córką. Nie snuję już zawiłych planów na przyszłość, wolę żyć chwilą, bo tak jest pewniej i wygodniej. Nigdy nie należy mi ufać, nie ma nigdy pewności, że mówię prawdę w danej chwili.

Witam, wątki wszystkie mile widziane

powiązania wszystkie przyjmę

poszukiwana narzeczona

Wizerunek Damien Pannier